HDCP i EDID

EDID

„Dowód tożsamości”, który wyświetlacz wysyła do źródła z listą swoich możliwości — Vertex² pozwala go przepisać.

Co to jest?

EDID (Extended Display Identification Data) to 256-bajtowa tabela zapisana w każdym wyświetlaczu. Gdy źródło się podłącza, odczytuje EDID, by poznać obsługiwane rozdzielczości, częstotliwości odświeżania, formaty koloru, obsługę HDR/Dolby Vision i formaty audio, i odpowiednio dobiera sygnał wyjściowy. Jeśli EDID jest błędny lub niekompletny (bardzo częste przy amplitunerach i matrycach), źródło wraca do gorszego formatu.

Dlaczego ma to znaczenie w HDfury Vertex²

Zarządzanie EDID to serce HDfury Vertex²: każde z czterech wejść może prezentować własny EDID ze 100 tabel (10 slotów użytkownika, 90 gotowych), skopiować EDID wyświetlacza z TX0 lub TX1, użyć bezpiecznego stałego EDID lub zbudować go dynamicznie (Automix). W ten sposób wymuszasz 4:4:4, blokujesz źródło na 4K24, ukrywasz HDR, dodajesz Dolby Vision (LLDV) lub sprawiasz, że amplituner myśli, iż telewizor obsługuje Atmos.

Jak z tego korzystać w Vertex²

Menu OLED → EDID MODE lub serwer WWW → zakładka EDID: Copy TX0 / Copy TX1 / Fixed / Custom (lista dla każdego wejścia) / Automix. Pobierz aktywny EDID dowolnego portu, wgraj własny plik .bin do slotu użytkownika i naciśnij Send. Po zmianie EDID uruchom ponownie źródło.

Powiązane pojęcia

• EDID Automix — Vertex² buduje EDID automatycznie na podstawie podłączonych wyświetlaczy i wybranych przez Ciebie flag.
• Sloty Custom EDID (1–10) i bank EDID — Dziesięć slotów użytkownika plus 90 gotowych EDID-ów na każdy typowy scenariusz.
• Hot plug (HPD), Rsense i +5V — Sygnały handshake na kablu HDMI, które mówią źródłu, że wyświetlacz jest obecny.
• LLDV (Low-Latency Dolby Vision) — Dolby Vision mapowane tonalnie przez odtwarzacz i wysyłane jako 12-bit 4:2:2 — dzięki Vertex² działa na każdym wyświetlaczu HDR10.